doe goed .net

Is democratie een rechtvaardige manier van samenleven?

Een groot aantal landen worden geregeerd door middel van de staatsvorm democratie. Democratie is bij velen in hoog aanzien, en wordt zelfs gezien als een essentieel onderdeel van de moderne beschaving. Maar is democratie eigenlijk wel een rechtvaardig politiek systeem? In dit artikel zal worden beargumenteerd dat democratie niet gebaseerd is op goede morele principes, maar dat het inbreuk maakt op de rechten van het volk.

Regeren of niet regeren

Voor diegene die een mening heeft die grotendeels overeenkomt met de meerderheid kan het erg overdreven klinken als er wordt beweerd dat onder een democratie inbreuk wordt gemaakt op de rechten van het volk. Wat wil je dan dat gebeurt? Wil jij soms als minderheid over ons regeren? Natuurlijk niet. Zoals het verkeerd is dat een meerderheid heerst over een minderheid en die onderdrukt, zo is het natuurlijk minstens zo slecht als een minderheid een meerderheid onderdrukt. Dat is dus ook niet de bedoeling. Alle argumentatie in dit artikel is bedoeld tegen overheersing en tegen onderdrukking, en voor de erkenning van de rechten van de afzonderlijke personen.

Het idee te moeten kiezen tussen overheersing door de meerderheid en overheersing door de minderheid is een vals dilemma. Er is nog een derde mogelijkheid, namelijk dat we elkaar helemaal niet onderdrukken, en niet overheersen, maar elkaars rechten erkennen. Dat is de samenlevingsvorm waar voor gepleit wordt.

"Maar als niemand het land regeert, dan zal een bende de macht nemen en ontstaat er chaos," is misschien de gedachte die opkomt. Het zou duidelijk moeten zijn dat die bende niet voldoet aan het principe waar hier voor gepleit wordt. De bende regeert over anderen. Als je je verzet tegen een bende die over jouw regeert, dan ben je nog niet aan het regeren. Je staat alleen niet toe dat een ander over jou regeert.

De praktijk van onderdrukking door democratische regeringen

Totalitaire regimes maken zich schuldig aan allerlei misdaden. Als we daarmee vergelijken is het niet moeilijk om gunstig af te steken. We moeten democratische regeringen afzonderlijk beoordelen, niet in vergelijking met andere systemen, maar of het voldoet aan onze morele verantwoordelijkheid. Aan welke vormen van onderdrukking hebben democratisch gekozen regeringen zich schuldig gemaakt?

Uiteraard worden niet alle klokkenluiders opgesloten, en ook niet alle bezittingen worden onteigend, maar het zijn praktijken die voorkomen. Deze gevallen kunnen niet afgedaan worden als zeldzame incidenten; daarvoor komen ze te vaak voor. Bovendien worden veel van deze misdaden door henzelf openlijk geaccepteerd, en vormen ze een onderdeel van het officiŽle beleid.

Misschien dat het u helemaal niet duidelijk is dat bovengenoemde daden gepleegd door democratische overheden, eigenlijk wel slecht zijn. Laten we beseffen dat bovengenoemde daden wel als misdaad zouden worden bestempeld als zij zouden zijn gepleegd door gewone burgers. Als een burger de bezittingen van een ander afpakt, dan heet dat diefstal. Als een burger een ander met geweld ontvoert, opsluit, en aanrandt, dan heet dat een geweld- en zedendelict. Het is oneerlijk om verschillende morele regels toe te passen op de ene persoon vergeleken met de andere persoon, afhankelijk van welke functie hij vervult. Dezelfde morele regels gelden voor iedereen, want mensen zijn niet wezenlijk verschillend van elkaar.

Democratie is geen goed moreel principe

In dit artikel zijn een aantal praktijkvoorbeelden genoemd van onderdrukking door democratisch gekozen regeringen. Er is echter iets aan de hand op een meer fundamenteel niveau. In een democratie regeert de meerderheid van het volk over de rest van het volk, maar er is eigenlijk geen enkel goed moreel principe waarop dat gebaseerd kan worden.

Als de meerderheid gelijk heeft wat betreft een bepaald onderwerp, dan is het goed dat iedereen daar naar handelt. Maar dat is helemaal niet gebaseerd op dat de meerderheid het vindt, maar op het feit dat het juist is. Als de meerderheid ongelijk heeft, dan is er natuurlijk geen enkele goede reden om de meerderheid te volgen in het kwaad. Hoe kunnen we weten wat het beste is om te doen? Is de gezamenlijke poging van het volk om uit te vinden wat het beste is niet een betere benadering dan iemands persoonlijke mening? Misschien wel, maar misschien ook niet. We kunnen terecht vraagtekens zetten bij het idee dat mensen die stemmen hun best doen om te kiezen wat het moreel juiste is. Zij denken te veel aan hun eigen belang, en te weinig aan het belang van anderen. Hun stemgedrag kan daarom niet gezien worden als een oprechte poging om te bepalen wat het juiste is dat gedaan moet worden, maar eerder als een aanduiding van wat zij willen dat gedaan wordt. Maar zelfs als de meerderheid gelijk heeft, dan wil dat nog niet zeggen dat zij dat met geweld aan anderen mogen opdringen. Stel bijvoorbeeld dat zij denken dat gloeilampen inefficiŽnt zijn en daarom beter niet gebruikt kunnen worden, en stel dat zij daar gelijk in hebben, dan hebben zij nog niet het recht andere mensen te bedreigen die gloeilampen willen verkopen.

Een belangrijk punt om te beseffen is dat daden in groepsverband moreel gezien op dezelfde manier beoordeeld moeten worden als daden die we persoonlijk doen. Mensen die handelen binnen een groep hebben nog steeds dezelfde morele verantwoordelijkheid. Mensen hebben niet meer bevoegdheden door zich in een groep te verenigingen, dan wanneer zij alleen zouden handelen. Mensen die in groepsverband handelen hebben wel meer macht, maar van macht kunnen we niet automatisch bevoegdheid afleiden. Als iemand persoonlijk zijn buurman besteelt, dan is dat moreel fout. Als een aantal inwoners van een wijk gezamenlijk een groep vormt om hun buurtbewoners te bestelen, dan is dat moreel fout. Het feit dat zij nu met meerdere personen zijn, maakt het er niet beter op. Zelfs als de meerderheid van een wijk zich aansluit bij de stelende groep, dan is het nog steeds moreel fout wat ze doen. Als we dit toepassen op staatkundig niveau, dan zien we dat ook daar dezelfde morele normen gelden voor de omgang met elkaar. Als het verkeerd is je buurman te bestelen, dan is het ook fout je buurman te bestelen via het democratisch systeem.

Aan de andere kant zijn er dingen die we persoonlijk wel mogen doen. Bijvoorbeeld, we mogen persoonlijk met ons eigen geld producten kopen of het doneren, beschaafd onderhandelen, en in sommige gevallen ook leiding geven. Maar omdat we in ons persoonlijk leven nooit over een ander mogen regeren, zoals een heer over zijn slaaf regeert, daarom mogen we in groepsverband ook nooit over een ander regeren, zoals gebeurt onder een democratie.

De schijn van democratie

Naast alle argumenten tegen democratie is het instructief om te kijken of staatkundige landen die zich democratisch noemen eigenlijk wel democratisch zijn. Het principe van democratie (meerderheidsregering) wordt in de praktijk namelijk niet consequent toegepast. Als we ons werkelijkheid willen onderwerpen aan wat de meerderheid vindt, dan zouden we alle wereldbewoners moeten laten meestemmen, en niet alleen mensen binnen het territorium van het regime waaronder we leven. Maar daar zijn de meeste democraten geen voorstander van. Het principe van democratie wordt toegepast op een schaalniveau dat voor hen goed uitkomt.

De meeste westerse staatkundige landen passen geen directe maar indirecte democratie toe. Het volk wordt niet toegestaan rechtstreeks te stemmen over onderwerpen, maar zij mogen "vertegenwoordigers" kiezen die voor hun zullen stemmen. Is het niet fijn dat zij de zware taak van ons overnemen om over gewichtige zaken te beslissen? Nee, want het is onverstandig om dat uit handen te geven. In principe is het voor te stellen dat iemand een persoonlijke vertegenwoordiger aanstelt en machtigt bepaalde transacties voor hem of namens hem te doen. Je moet die persoon dan wel kunnen vertrouwen. Politieke vertegenwoordigers staan echter niet bepaald bekend om hun betrouwbaarheid bij het nakomen van hun beloftes. Hoe is het trouwens mogelijk dat een politicus tegelijkertijd duizenden mensen zou kunnen vertegenwoordigen die over sommige onderwerpen tegengestelde meningen hebben? Van een goede vertegenwoordiger zou je mogen verwachten dat hij regelmatig bij je terugkomt en overlegt wat de volgende stap moet zijn. Maar zo gaat het niet in de politiek, want vaak zitten er meerdere jaren tussen verkiezingen. En als er een referendum wordt gehouden over een onderwerp, dan wordt de uitslag meestal niet als bindend gezien, terwijl een referendum natuurlijk nauwkeuriger de mening van het volk weergeeft dan het partijenstelsel. De regering voelt zich niet gebonden te luisteren naar wat de de meerderheid van de stemmers bij het referendum heeft kenbaar gemaakt. Hun stellingname is dus dat als het volk voor hun partij kiest, dat dit bindend is, en dat zij dan wetten mogen maken die eventueel tegengesteld zijn aan de mening van degenen die zij beweren te vertegenwoordigen. Daar komt nog bij dat bijna alle politieke partijen vinden dat de overheid bepaalde zaken die zij doen geheim mogen houden. Op verborgen zaken kan geen democratie worden toegepast, omdat het alleen mogelijk is om een keuze te maken als je weet waartussen je kan kiezen. Om de meerderheid van het volk over iets te laten regeren, moet het volk toch minstens goed geÔnformeerd zijn over dat onderwerp. Dit wordt nog verder bemoeilijkt doordat staatslieden en andere belanghebbenden soms gebruik maken van misleiding en leugens.

Bovenstaande argumentatie laat zien dat over het algemeen geen werkelijke democratie wordt toegepast, maar alleen de schijn daarvan. Het is nuttig om te beseffen dat we als volk op dat punt misleid zijn.

Regeert het volk in een democratie?

Er wordt vaak beweerd dat onder een democratie het volk regeert. Maar is dat eigenlijk wel zo?

In een monarchie regeert een koning over zijn onderdanen. De koning is niet zelf een onderdaan. Een koning regeert niet over zichzelf. Regeren over jezelf is hetzelfde als niet geregeerd worden, want je kan dan zelf beslissen wat je doet. Regeren wordt altijd uitgeoefend over anderen.

Als bij democratie het volk regeert, over welke andere mensen regeren zij dan? Over andere volken? Nee, dat wordt niet bedoeld. Er wordt bedoeld dat het volk regeert over "zichzelf", maar dat is misleidend. Het volk schrijft het volk voor wat het moet doen. En als het volk die regel overtreedt, dan wordt het volk door het volk gestraft. Het maakt veel uit of je hoort bij "het volk" dat regeert, of bij "het volk" dat wordt geregeerd. Met andere woorden: of je hoort bij degenen die de klappen uitdeelt, of bij wie ze krijgt. De bewering dat bij democratie het volk regeert staat daarom ver af van de werkelijkheid. Een deel van volk regeert helemaal niet, maar wordt geregeerd. We moeten het volk zien als afzonderlijke personen. Niet omdat we individualist zijn, maar omdat elk mens in werkelijkheid een afzonderlijk individu is.

Op welke manier kunnen we het volk maximaal regeerrecht geven? We kunnen ze niet laten regeren over anderen van het volk, want dan zou dat ander lid van het volk overheerst worden. Je kan niet tegelijkertijd regeren en geregeerd worden. De manier om ieder lid van het volk te laten regeren, is om ieder van hen te laten regeren over zichzelf. Dat is het maximale regeerrecht dat we kunnen toekennen, zonder af te doen aan de regering van de andere leden van het volk. Maar regeren over jezelf is hetzelfde als niet geregeerd worden; het is hetzelfde als vrijheid. Hieruit blijkt dat democratie niet gelijk is aan regering door het volk, maar in wezen daarmee in tegenspraak is.

Het verschil tussen democratie en een vrije samenleving

In een vrije samenleving kunnen mensen elk afzonderlijk hun eigen leven inrichten zoals zij denken dat dat het beste is. Dit geldt voor mensen die bij de meerderheid horen, maar ook voor mensen die bij de minderheid horen. Het kan zijn dat beide groepen hun eigen gemeenschap zullen oprichten. Het kan zijn dat zij er voor kiezen intens samen te werken; de keuze is aan hen. Als zij meningsverschillen hebben, dan kunnen zij daarover communiceren in een open beschaafd debat. In plaats van de geweldsmonopolist, de overheid, in te schakelen, zullen zij met overtuigende argumenten moeten komen. Als zij de ander niet kunnen overtuigen, dan bestaat er ook nog de mogelijkheid dat ze de ander geld aanbieden, zoals dat gaat op de vrije markt als je een ander wilt inhuren om een klus voor je te doen. Maar ťťn ding mogen zij zeker niet doen, en dat is de ander met agressief geweld bedreigen.

Ook in een vrije samenleving kunnen mensen vrijwillig een vereniging vormen, en besluiten een stemsysteem in te voeren waarbij de meerderheid beslist, vergelijkbaar met democratie. Maar elk lid zal vrij zijn om naar believen de vereniging te verlaten, en zich aan te sluiten bij een concurrerende vereniging. Democratische overheden echter dwingen voor zichzelf een monopolie af. Zij staan niet toe dat iemand een concurrerende "overheid" opricht binnen hun territorium.

Democratie kan alleen de schijn van saamhorigheid bieden, want het is afgedwongen door pistolen en detentiecentra. Wat is beter: een gemeenschap vormen met iemand die daar vrijwillig voor gekozen heeft, of met iemand die daartoe gedwongen is? Wat is mooier: Het ontvangen van afgeperst geld, geklopt uit andermans zakken, of een welgemeende gift? Wat is echte beschaving: vrijwillige samenwerking, open debat, en respecteren van andermans eigendommen, of overheidsmonopolies, dreigementen, en afpersing?

De vrije markt, die alle vrijwillige transacties, handel, samenwerking, en uitwisseling bevat tussen mensen, kan alle nuttige dingen bieden die democratische overheden nu bieden. Er zijn wel een aantal dingen die het niet kan bieden, namelijk alles dat is gebaseerd op agressief geweld. Een systeem zonder overheersing is geen systeem van wanorde. Integendeel. In een dergelijke beschaafde samenleving worden juist de lichaams- en eigendomsrechten gerespecteerd zoals het hoort.

Het functioneren in de vrije markt zal voor mensen een aanpassing vergen. Het is de gewoonte geworden naar de staat op te kijken voor een oplossing voor bepaalde problemen. In plaats daarvan zullen we als volk de zaken zelf ter hand moeten nemen, door middel van vrijwillige samenwerking. Instanties die momenteel gebouwd en gebaseerd zijn op overheidsdwang, zullen we opnieuw moeten opbouwen op een betere zuivere basis, voor zover ze een nuttige rol kunnen spelen in de nieuwe samenleving.

Slotwoord

Het is verkeerd om over anderen te heersen met geweld. Toch is dat wat gebeurt onder een democratie. De Vlamingen, de Friezen, de Hollanders en alle anderen mensen die op aarde wonen, hebben er recht op niet overheerst en niet onderdrukt te worden. Waarschijnlijk kunt u persoonlijk de wereldbevolking niet bevrijden van hun onderdrukking. Maar u kunt wel besluiten om zelf niet mee te doen aan wat verkeerd is, en anderen aan te moedigen hetzelfde te doen.

Gerelateerd


email Copyright status: Public Domain